الگوی تطابق یافته نظام خویشی با ساختار شهری را می‏توان در دو محور بررسی کرد. الف) خانواده‏هایی که به نوعی مجبور با تطابق با این ساختار بوده‏اند. ب) خانواده‏هایی که از ابتدا با این نوع ساخت خویشاوند شهری روبرو بوده‏اند.
این گزارش با تأکید و بررسی مهاجرت یک خانواده گسترده خان نشینی از شهر اردبیل به شمیران تهران در دهه نسل پیش است که سعی شده نشان داده شود که چگونه نشانه‏ها و الگوهای نظام خویشاوندی سنتی (ایلی) خود را در پشت مفهوم‏های نوین شهری پنهان نموده‏اند. ایجاد یک گروه بزرگ خویشی پس از مهاجرت به تهران، تبدیل آن گروه به دسته‏های خردتر و در نهایت انتقال هر گروه خانواده به فضای خاص از شهر که مطابق الزامات فرهنگی ـ اقتصادی آن خانواده مناسب دیده می‏شده است.

متن کامل این مطلب را در فایل ضمیمه بخوانید.