یک
واقیت این که هیچگاه نفهمیدم یک نوشته، چگونه باید آغاز شود. همچون حالا، که نمی دانم از کجا شروع کنم؟ شاید از همین جاست که همیشه شیفته و شیدای داستان پریان و افسانه های هزار افسان بوده ام؛ " یکی بود، یکی نبود. زیر گنبد کبود، غیر از خدا هیشکی نبود!" .....و دیگر کار از کار گذشته است، دیگر گریزی از سحر کلام و جادوی روایت، نیست که نیست! آغازی چنین قاطعانه و مجالی برای تامل؟
حالا سر تا پا وسوسه ام که نوشته ام را به همین شیوه شروع کنم، مثلاً بنویسم؛ " یکی بود، یکی نبود. زیر گنبد کبود، غیر از خدا هیشکی نبود. اینک نوشته ای، پیرامون داستان و روایت آغاز می شود."

انسان در حال نشئگی قابلیتِ احساسیِ بالایی پیدا می‌کند، اما فقط در مورد یک حس. او که در خیابان می‌ترسید خودش به ترسِ مطلق بدل شده بود و دیگر نمی‌توانست نشئگی را احساس کند؛ اما در واقع همین احساس خودش نشانه‌ی نشئگی بود. (وقفی‌پور، ۱۳۸۴: ۸۵)
۱) رمانِ کم‌حجم «کتاب اعتیاد»، بعد از «دَه مرده» و «طرح کودتا در سه ضربه»، سومین اثر داستانی شهریار وقفی‌پور است. (رمان جدید او نیز با نام «یک دیو، دو بطری، سه پیغام» اگر از سد وزارت ارشاد بگذرد به زودی توسط نشر چشمه منتشر خواهد شد.) «کتاب اعتیاد» را نه تنها باید از آثار دیگر وقفی‌پور یک سر و گردن بالاتر دانست، بلکه می‌توان آن را در کنار رمان‌هایی چون «بطالت» نوشته‌ی احسان نوروزی و «تکه‌های جنایت» نوشته‌ی امیر احمدی آریان، به عنوان آثار شاخص داستانی دهه‌ی ۸۰ معرفی کرد. آثاری که بازنمود تجربه‌ی ضدفرهنگی متولدین دهه‌ی ۵۰ شمسی‌ در کلان‌شهر تهران هستند. بازنمودی رادیکال که آن را نه فقط در سطح محتوا، بلکه در سطوح زبانی و فرمی نیز مشاهده می‌کنیم.

(تصویر: سیمین دانشور)

دیگر ماکیاولیسمِِ غربی ها بر دنیای کاملاً بیدار که دروغ های ما را یکی پس از دیگری
افشاء می کند، تأثیری ندارد. استعمارزده فقط یک راه چاره دارد : ِاعمال زور،
البته به شرطی که برای او نیرویی باقی مانده باشد، روشنفکر بومی هم فقط باید
یک راه را انتخاب کند: بردگی یا سیادت.1

(تصویر: آلن روب گری یه)

تحول در رمان
رمان(ناول) که در زبان انگلیسی به معنای تازه و جدید است،یکی از انواع ادبی است که از آغاز تا کنون پیوسته در حال تحول بوده است .رمان نوعی روایت از انسان و زندگی است و از آن جا که انسان و شرایط وی همواره در حال تغییر و تحول است،